Jak matcha trafiła na Zachód

Przez większość swojej historii matcha pozostawała niemal wyłącznie japońska — znana poza krajem głównie entuzjastom herbaty i osobom zainteresowanym kulturą zen. Jej droga na Zachód nie była jednym wydarzeniem, tylko powolnym, momentami niemal niezauważalnym procesem rozciągniętym na dekady.

Punktem zwrotnym dla masowej rozpoznawalności była decyzja dużych sieci kawiarnianych o wprowadzeniu matchy do menu. Starbucks dodał matcha latte do swojej oferty w 2006 roku — to właśnie ten moment wielu badaczy trendów konsumenckich wskazuje jako początek realnej obecności matchy w zachodnim mainstreamie, poza wyspecjalizowanymi sklepami z herbatą.

Kolejne sieci szły tym samym śladem przez następne lata — Dunkin' wprowadził własną wersję matcha latte w lutym 2020 roku, co pokazuje, jak długo trwało, zanim napój przestał być niszowy i stał się pozycją w menu sieciówek na masową skalę.

Matcha latte, które dziś wygląda na nowoczesny wynalazek kawiarni, jest właściwie zachodnią adaptacją tego, co w Japonii zawsze było jej nieformalną, codzienną stroną — stylem usucha, o którym piszemy osobno.

Prawdziwie gwałtowny wzrost popularności przyniosły lata dwudzieste XXI wieku i media społecznościowe — intensywnie zielony kolor matchy okazał się wyjątkowo fotogeniczny, a napój zyskał rozgłos w sieciach takich jak TikTok, często w kontekście estetyki „czystego”, dbającego o siebie stylu życia. MATCHA LABS nie obiecuje żadnych konkretnych efektów zdrowotnych związanych z piciem matchy — interesuje nas sam napój i sposób jego przygotowania, nie marketingowe obietnice wokół niego.

To, co dla wielu wygląda na nowy trend, jest w rzeczywistości bardzo starym napojem, który zmienił adres — z klasztoru i sali ceremonii na kawiarnianą ladę. Esej o tym, co z tej migracji warto zachować, a co jest w niej nieuniknioną zmianą, piszemy osobno w tekście „Matcha, która wyszła poza tatami”.

• zachód
• współczesność
• historia